Beweging op de grond

Afgelopen zomer heb geleerd wat schaamte is. Ik dacht dat ik het wist, maar toen ik Johnny de Mol in een talkshow zag vertellen over zijn stichting Movement on the ground werd ik donkerrood.

Johnny heeft hij een vluchtelingenkamp op Lesbos gebouwd. Hij trok de mensonterende omstandigheden niet langer en wilde de vluchtelingen een, binnen de omstandigheden, menswaardige plek bieden.

Ik zie het item languit liggend op bank, net thuis van een tripje Parijs.

Het was leuk, maar ik denk er met ongemak aan terug. Niet eerder zag ik in Europa zoveel openlijke armoede. De stad van de liefde blijkt keihard.

Eén beeld laat me maar niet los. Op Des Champs-Élysées zie ik hoe een kleuter haar kakje doet in de goot. Ik dacht eerst dat ik het verkeerd zag. Vanuit het boetiek, waar haar ouders en broers liggen, huppelt het meisje de overvolle winkelstraat over, bij de rand van de stoep sjort ze haar mallot naar benden en drukt het naar buiten.

Na dit filmische beeld tikt haar vader mij op de schouder en houdt zijn hand op. Ik liep door.

De rest van de vakantie heb ik me geschaamd. Niet voor mijn rijkdom, daar kan ik niet zoveel aan doen. Wel voor mijn totale onvermogen, want: ik kan er niet zoveel aan doen.

Johnny verdedigt het cynisme van de talkshowgasten vakkundig. Hij snapt dat zijn stichting geen oplossing biedt, maar dat dit het maximale binnen zijn bereik is. Waar Johnny het maximale uit zijn bereik haalt, deed ik in Parijs het omgekeerde: ik vond welbevinden in dat ik er niks aan kon doen.

Volgens De Mol gaat het hem niet om de oplossing, maar om de beweging. Diep donkerrood zie ik hoeveel ik blokkeer met: ‘ach ja, de oplossing ligt buiten mijn bereik’.

En zo moest ik denken aan een gedicht van Maarten van Roozendaal; ‘mannen en vissen’. Over twee mannen die op een strand staan. Het strand ligt bezaaid met, nog levende, aangespoelde vissen.

De ene man is hard aan het werk de vissen te redden. Pakt een vis, kust de vis en brengt de vis terug naar zee. De andere man kijkt hem verwonderd aan zegt ‘joh, het hele strand ligt vol met vissen en jij pakt steeds één vis, dat heeft toch allemaal geen zin’.

Waarop die andere man zegt ‘leg dat maar eens uit aan deze vis’ en laat hem los in zee.

 

Blijf bewegen.

Leave a Reply

Powered by themekiller.com watchanimeonline.co